چرا در زیارت عاشورا سجده مے کنیم؟

واردشده است که وقتے پیشانے حضرت به خاڪ افتاد حضرت این فراز انتهایے را شروع کرد و فرمود:«اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاكِرِينَ» و این خیلے مهم است و به این علت این فراز 1 دار شده است.

درعبارت سجده 1 1 مے خوانیم:«اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاكِرِينَ لَكَ عَلَى مُصَابِهِمْ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى عَظِيمِ رَزِيَّتِي اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي شَفَاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ وَ ثَبِّتْ لِي قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَيْنِ وَ أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ الَّذِينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عليه السلام »

زیارت عاشورا حدیث قدسے است و اولین کسے که از اهلبیت علیهم السلام متن زیارت عاشورا را براے عموم مردم خواند،امام باقر علیه السلام است که فرمود پدرم،او از پدرش او از جد ما از پیامبر (ص)و از جبرئیل و جبرئیل از خداوند متعال نقل کردند که خداوند فرمود:
السلام علیڪ یا أبا عبدالله.یعنے متن زیارت در بین اهلبیت علیهم السلام بوده است.روایت وارد شده که سیدالشهدا در روز عاشورا دو بار زیارت عاشورا را قرائت کردند،این خیلے مهم است؛ یڪ بار سیدالشهدا بین نماز ظهر و عصر روز عاشورا از ابتدا تا انتهاے زیارت را خواندند و یڪ بار از صبح عاشورا تا غروب عاشورا بنا بر مناسبتے تکه اے از زیارت عاشورا را خواندند

این مطلب از یڪ جنبه بسیار با اهمیت است و قابل ذکر در روضه هاست،آن مرتبه اے که کامل خواندند بین الصلاتین بود اما یڪ بارے را که تکه تکه خواندند تمام فرازهاے زیارت عاشورا خوانده شد جز این فرازے که الان سجده دارد اینجا دیگر حضرت به شهادت رسیدند شما سجده هاے آیات قرآن را نگاه کنید یا سجده واجب هستند یا سجده مستحب و در تمام این موارد چه واجب و چه مستحب،کلمه سجده در تمام این آیات ذکر شده است،شما این فراز انتهایے زیارت عاشورا را می خوانید در حالے که هیچ کلمه سجده اے در آن ذکر نشده است و سجده مستحب هم است،نه سجده واجب؛ چرا بدون ذکر کلمه سجده،ما سجده می 1.
جواب در این روایت آمده است که از ابتدا،این فراز سجده نداشته است،یعنے از ابتدا که این زیارت به وسیله حدیث قدسے بر پیامبر (ص)وارد شد،سجده نداشته است و سجده آن در روز عاشورا به وجود آمده است که سیدالشهدا از صبح روز عاشورا بنا به مناسبتے فرازے از زیارت را می خواندند و تا موقعے که حضرت به شهادت رسیدند تمام فرازهاے زیارت را خواندند و بعد به شهادت رسیدند و این فراز سجده خوانده نشد تا زمانے که آن ملعون لعین بالاے سر حضرت آمد تا سر مبارڪ ایشان را از تن جدا کند از جلو نتوانست سر را جدا کند،پیکر را برگرداند و سر را از قفا جدا کرد

وارد شده است که وقتے پیشانے حضرت به خاڪ افتاد حضرت این فراز انتهایے را شروع کرد و فرمود:«اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاكِرِينَ» و این خیلے مهم است و به این علت این فراز سجده دار شده است؛ شما اینجا کلمه سجده اے را اینجا نمے بینید،با اینکه در آیات قرآن در تمام موارد واجب و مستحب،کلمه سجده وارد شده است چرا که حضرت در حال سجده عرضه مے دارند:«اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشَّاكِرِينَ»؛ هم علت سجده دار شدن مشخص است،و هم اینکه حضرت در چه حالے بوده اند؟؛نه در حالے که حضرت علے اکبر یا طفلشان را از دست داده اند یا از اسب افتاده اند،در حالے حضرت به اینجا رسیده که به پیکر بے جان حضرت رحم نمے کنند و مے خواهند سر حضرت را از بدن جدا کنند در این حال حضرت شاکر و حامد خداوند است اینجا باید صبر سیدالشهدا را مزه مزه کرد.